Tweede schooldag

Die was iets minder blijkbaar. Ik had het wel een beetje voelen aankomen. Het vertrek thuis was geen probleem, die bakfiets blijft een succes.
Eens we in de gang van haar klasje stonden was het echter: ‘Papa niet weggaan, papa hier blijven.’ — en dan die oogjes daarbij.

Ik ben dan maar vlotjes vertrokken, een paar kusjes, een beetje wuiven aan de raam en ik had al wel het gevoel dat het iets te vlotjes was.

’s Middags telefoon van mijn Sien: ‘Ze heeft de hele voormiddag geweend.’